RSA 21'e göre Verkehrszeichenplan hazırlama: Regelplan'lar, süreler, pratik

RSA 21 nedir ve kimi ilgilendirir?

RSA – Yollardaki çalışma yerlerinin güvenceye alınmasına ilişkin yönergeler – trafik alanındaki şantiyelerin nasıl güvenceye alınıp işaretleneceğini düzenler. RSA 21 baskısı şu anda geçerli olan sürümdür.

Kamusal trafik alanında çalışan her firmayı ilgilendirir: bir kazı, bir yama yeri, kaldırımda bir iskele. RSA burada teknik dayanaktır; bağlayıcı belirlemeyi kurumun verdiği verkehrsrechtliche Anordnung yapar.

Regelplan’lar: çıkış noktası

RSA Regelplan’lar içerir – tipik durumlar için hazır örnekler. Pratik çekirdek bunlardır: her güvenceyi yeniden tasarlamak yerine uygun Regelplan’ı seçip uyarlarsınız.

Örneği bulunan tipik durumlar:

Son hâl Gefahrenstellenbeseitigung için en önemlisi: iki saatlik bir müdahale, üç haftalık bir şantiyeden başka bir güvence gerektirir.

Neredeyse her zaman uyarlanması gerekenler

Bir Regelplan bir örnektir, hazır çözüm değil. Pratikte nokta örnekten sapar – ve onayı belirleyen tam da bu sapmalardır:

1. Yol genişliği. Akan trafiğe yetecek kalan genişlik var mı? Bir Regelplan’ın uymamasının en sık sebebi bu.
2. Görüş koşulları. Viraj, tümsek, park etmiş araçlar – ön uyarı daha erken başlamalı.
3. Girişler. Arsa girişleri, itfaiye girişleri, teslimat girişleri.
4. Toplu taşıma. Etkilenen bir durak, basit bir işi mutabakat gerektiren bir işe çevirir.
5. Yayalar ve bisikletliler. Yalnızca kapatma değil, alternatif yol da belirtilmeli.
6. Süre. Belirli bir bekleme süresinden sonra şartlar değişir.

Denetimden geçen bir plan

Kurumun görmek istedikleri sayılıdır:

Kimsenin hesaba katmadığı emek

Çok sayıda küçük noktaya giden bir firma için plan nadiren teknik olarak zordur – tekrarlıdır. Aynı yarım yol kapatma, başka cadde, başka genişlik.

Tam da bu yüzden Regelplan’ların kendi varyantlarını şablon olarak tutmak değer: bir kez düzgün çizilir, sonrasında yalnızca yer, ölçü ve süre uyarlanır. Her seferinde baştan başlayan, ayda güvencenin kendisinden fazla zaman kaybeder.

Plan, işin durduğu yerde oluştuğunda pratik hale gelir: o zaman Aufmaß ve fatura ile aynı şantiyeye asılı durur, ayrı bir klasörde yatmaz. Bir geri soruda – ya da bir olayda – aramak ile göstermek arasındaki fark budur.

Kurulumdan sonra: kontrol ve belgeleme

RSA planla bitmiyor. Pratikte üç şey önemli:

• Emredildiği gibi kurun, planlandığı gibi değil. Anordnung sunulan plandan sapıyorsa Anordnung geçerlidir.
• Düzenli kontrol edin. Levhalar deviriliyor, çevriliyor, çalınıyor.
• Belgeleyin. Kurulmuş güvencenin tarihli bir fotoğrafı, bir olay hâlinde doğru güvenceye alındığının dayanağıdır.

Trafik güvenliği yükümlülüğü işi yapan firmada kalır – planı kimin çizdiğinden bağımsız olarak.

Sık sorulanlar

Bir Regelplan’ı değiştirmeden kullanabilir miyiz? Durum örneğe tam uyuyorsa evet. Bu, göründüğünden daha nadir – çoğu zaman en azından yol genişliği sapar.

Verkehrszeichenplan’ı kim hazırlayabilir? Resmî bir yetkilendirme yok, ama sorumluluk var: planı hazırlayan RSA’yı bilmeli. Pek çok firma bunun için özellikle bir kişiyi eğitiyor.

Kısa süreli çalışma yerlerinde ne değişiyor? Kısa süreli işler için RSA kendi basitleştirilmiş güvencelerini öngörüyor. Gefahrenstelle’de bu olağan hâldir – ama basitleştirme güvenceye alma yükümlülüğünü kaldırmaz.

Her nokta için ayrı bir plana ihtiyacımız var mı? Tekrarlayan işlerde pek çok kurum sürekli ya da çerçeve Anordnung ile çalışıyor. Her müdahale için ayrı başvurmadan önce bunu sorun.

Bir Verkehrszeichenplan ne kadar geçerli? Planın kendisi kendi süresi olmayan bir belgedir – belirleyici olan Anordnung’daki süredir. Yerindeki durum önemli ölçüde değişirse, mesela iş genişletilirse, yeni bir plan ve yeni bir Anordnung gerekir.

Planı şantiyede bulundurmak zorunda mıyız? Anordnung’u evet, kural olarak. Bir denetimde gösterilmesi gerekir ve bu yüzden büro klasörüne değil şantiyeye aittir. Araçtaki bir çıktı pratikte çoğu zaman yeter.

Levha adlarını Almanca bilmiyoruz. Sorun olur mu? Planda levhalar adla değil, StVO numarasıyla yazılır – ve numara dilsizdir. Zaten kurumun beklediği de tarif değil numaradır. Kendi şablonlarınızda numarayı yanına Türkçe kısa bir notla tutmak işinizi kolaylaştırır; kuruma giden plana ise yalnızca numara girer.

Bir Verkehrszeichenplan’ın anatomisi

Geri soru almadan geçen bir plan, noktanın basit ya da karmaşık olmasından bağımsız olarak hep aynı bileşenleri içerir:

“Kalan yol” maddesi genel olarak en sık geri dönüş sebebidir. Kurum, kalan kesitin beklenen trafiğe yetip yetmediğini denetler – ölçü olmadan bunu yapamaz ve plan geri gider.

Yaya ve bisiklet trafiği: en çok unutulan kısım

Yalnızca araç trafiğini düzenleyen bir plan eksiktir. Kurumun beklediği:

• Kaldırım kapalı mı? O zaman bir alternatif yol gösterilmeli – gerekirse yol üzerinde güvenceye alınmış ve aydınlatılmış bir yaya koridoru.
• Asgari genişliklere uyun. Bebek arabasının geçemediği bir alternatif yol, yol değildir.
• Erişilebilirliği düşünün. Duruma göre geçici rampalar ve hissedilebilir sınırlamalar isteniyor.
• Bisiklet trafiği. Bir bisiklet yolu kapatılıyorsa, bisikletin yönlendirilmesi plana girer – yola dahil edilmesi bir Anordnung meselesidir, kendiliğinden olan bir şey değil.

Bu maddeler çizerken dakikalara, bir kazada çok daha fazlasına mal olur.

Yeniden çizmek yerine şablon

Çok sayıda küçük noktası olan bir firma için kendi şablon koleksiyonu değer. Caddeye göre değil, duruma göre kurgulanmalı:

Beş şablon, tecrübeye göre müdahalelerin çok büyük kısmını kapsıyor. Sonrasında yalnızca yer, ölçü ve süre uyarlanıyor – bir çizim işi, bir form işine dönüşüyor.

Belgeleme: kurulumdan sonra neyi kayda geçmelisiniz

Plan bir yarısı, uygulamanın dayanağı diğer yarısı. İşe yarayanlar:

1. Kurulmuş güvencenin fotoğrafı, gidiş yönünden, levhalar seçilir hâlde.
2. Kurulumun tarihi ve saati, belgelenmiş.
3. Kuran ve kontrol eden kişinin adı.
4. Kontrol turları, tarihiyle – birkaç gün süren işlerde günlük.
5. Sökümde fotoğraf, usulüne uygun durumu gösteren.

Bu beş madde, “usulüne uygun güvenceye aldık” ile “usulüne uygun güvenceye aldığımızı belgeleyebiliyoruz” arasındaki farktır. Zarar hâlinde yalnızca ikincisi sayılır.

Bu belgeleme Aufmaß ve faturayla aynı şantiyeye asılı durduğunda pratik hale gelir – o zaman bir soruda her şey bir arada olur, üç ayrı klasörde değil.

Verkehrszeichenplan’ı kim hazırlayabilir?

Statik proje denetçisindeki gibi resmî bir yetkilendirme yok. Sorumluluk yine de var ve kurumlar giderek daha çok, kişinin ne yaptığını bildiğine dair bir belge bekliyor.

Pratikte iki yol yerleşmiş durumda:

1. Kendi niteliğinizi kurun. RSA üzerine kurulu, yollardaki çalışma yerlerinin güvenceye alınmasına dair kurslar var. Sürekli trafik alanında çalışan bir firma için bu hızla karşılığını veriyor – ve kurum, eğitimli bir kişinin başvurusunu başka türlü karşılıyor.
2. Dışarıya çizdirin. Mühendislik büroları ve uzmanlaşmış hizmet sağlayıcılar sipariş üzerine plan hazırlıyor. Karmaşık durumlarda anlamlı, ayda seksen küçük işte pahalı.

Pek çok firmada işleyen pragmatik karışım: kendi bünyesindeki eğitimli bir kişi, tekrarlayan standart durumları şablonlardan çiziyor; olağandışı olan her şey dışarı gidiyor.

Yoldan bağımsız olarak şu geçerli: planın sorumluluğunu taşıyan, noktayı tanımalı. Görüş koşullarını ve girişleri kimse görmeden, masada bir adresten doğan bir plan bir hata kaynağıdır – onu kimin çizdiğinden bağımsız olarak.

Özetle

Verkehrszeichenplan nadiren teknik bir engel, neredeyse her zaman organizasyonel bir engeldir: aynı durum, tekrar tekrar, küçük sapmalarla. Regelplan’ları şablon olarak tutan ve planı işin durduğu yerde yürüten, tekrarlayan bir çizim işini bir form işine çevirir.

Levora’nın Regelplan’ları çıkış noktası olarak nasıl kullandığı RSA 21’e göre Verkehrszeichenplan sayfasında; başvuru yolunu ise Verkehrsrechtliche Anordnung başvurusu yazısı anlatıyor.